Zmiany w starości

Zmiany w starości. „Obawiaj się starości, gdyż nie przychodzi ona sama”, mówił Platon. To z pewnością prawda, u starych ludzi stwierdza się bardzo wiele zmian. Stają się niżsi o 2 cm, włosy na głowie przerzedzają się, a pojawiają się w obfitości w nosie i uszach. Nieosłonięta skóra staje się sucha i pomarszczona i mogą pojawiać się plamiste przebarwienia .Na tułowiu występują często ciemne brodawki, a na brzuchu, jeszcze częściej, drobne, czerwone punkciki. Pojawia się drżenie kończyn, czasem szczęki dolnej i głowy, chód może zmienić się w powłóczenie nogami. Dłonie, a szczególnie stopy stają się chłodne.

W miarę postępowania zmian zanikowych mózg staje się lżejszy, rowki poszerzają się i pogłębiają, spada zużycie tlenu przez tkankę mózgową. Może się obniżać wrażliwość na ciepło, zimno i ból, temperatura mierzona w ustach u bardzo starych ludzi może być o 1°C niższa niż normalnie. (Dlatego normalna temperatura może oznaczać gorączkę). Odpowiednio do zaniku włókien węchowych zmniejsza się zdolność rozróżniania zapachów, nawet ostry zapach gazu węglowego jest dla wielu z nich nie do wykrycia. Zmniejsza się pojemność płuc, sztywnieją stawy, zmniejszają się odruchy, źrenice wolno reagują, zmniejsza się objętość wątroby, a podstawowa przemiana materii spada – do 12% normy. Wypadają zęby i zmniejszają się obie szczęki, choć broda staje się wydatniejsza. Osłabienie słuchu w charakterystyczny sposób dotyczy przede wszystkim wysokich tonów, pogarsza się również wzrok. U kobiet zanik macicy i jajników może doprowadzić do bardzo znacznego zmniejszenia się tych organów, u mężczyzn częste jest powiększenie gruczołu krokowego od prawidłowego – wielkości kasztana – do wielkości jabłka.

One Response to “Zmiany w starości”

Leave a Reply