W Wielkiej Brytanii

W Wielkiej Brytanii nie ma obowiązku rejestracji głuchoty, toteż nie istnieje rejestr wykazujący dokładnie liczbę ludzi głuchych. Przed wprowadzeniem Społecznej Służby Zdrowia, po zakończeniu ostatniej wojny sporządzono Wykaz Chorób w celu oceny rozmiarów różnych problemów społecznych, między innymi głuchoty. Liczbę ludzi głuchych w różnym stopniu oceniono na prawie 2 miliony, większość z nich, tj. 1 650 000, należała do osób o przytępionym słuchu, a połowa tej większości miała trudności w rozumieniu normalnej mowy bez aparatów pomocni-czych. Mniejszość stanowiąca trudniejszy problem obejmowała 70 000 zupełnie głuchych na normalną mowę (chociaż niektórzy z nich rozumieli mowę specjalną wspomaganą nadmiernymi ruchami warg, opracowaną w tym celu), 30 000 całkowicie głuchych oraz 15 000 głuchoniemych. Tak więc w tym okresie było w Wielkiej Brytanii 115 000 prawie całkiem głuchych i około 14 razy tyle cierpiących na mniej ciężkie upośledzenie słuchu. Dla Stanów Zjednoczonych cytuje się zwykle cyfrę 4 000 000 głuchych obustronnie, oprócz tego 2 500 000 głuchych na jedno ucho.

W r. 1965 doniesiono w Kanadzie o nowym przyrządzie do badania głuchoty u dzieci w ciągu pierwszego tygodnia ich życia. Opracowanie takiego urządzenia jest wynikiem wzrastającego nacisku na bardzo wczesne wykrywanie upośledzenia słuchu, gdyż dziecko od dnia urodzenia zaczyna zauważać dźwięki i nie ma sensu z tym zwlekać. Głuche dziecko powinno być zaopatrzone w aparat słuchowy przed ukończeniem pierwszego roku życia, jeśli ma zacząć poprawnie mówić. Zakładano już takie aparaty dzieciom trzymiesięcznym.

Leave a Reply