Trzecia teoria kładąca nacisk na akumulację

Tak wielka skuteczność oddziaływania w czasie całego życia człowieka wymagałaby olbrzymiej ilości mutacji. Być może, zmiany te nie powodują wyłączenia funkcji komórek zmutowanych, a tylko czynią je szkodliwymi. Albo też ubytek niewielkiej ilości komórek określonego gatunku na skutek mutacji ma bardziej doniosłe następstwa, jak w przypadku gruczołów dokrewnych albo niektórych składników krwi. Obecnie nie wydaje się, aby zmiany tego rodzaju same wystarczyły do wywoływania starzenia się. W jednym z niedawno opublikowanych, interesujących badań doniesiono o stwierdzeniu braku jednego chromosomu X w 10% komórek u bardzo starych kobiet. Teoria numer dwa może okazać się prawdziwa, ale dopiero wtedy, kiedy zwiększająca się na świecie liczba gerontologów dostarczy dalszych, równie pouczających informacji.

Trzecia teoria kładąca nacisk na akumulację niepożądanych związków chemicznych wychodzi obecnie szybko z mody. Można by sobie wyobrazić, że niektóre ważne dla życia substancje powstają wyłącznie w czasie podziału komórek, a ogólny spadek szybkości rozmnażania się może prowadzić do braku potrzebnych lub do nadmiaru niepotrzebnych związków. Teoria ta znajduje dzisiaj mniej zwolenników, gdyż przedstawia komórkę jako układ zbyt statyczny, podczas gdy komórka jest w istocie układem dynamicznym. Drugą słabą stroną tej teorii jest fakt występowania starzenia również wśród zwierząt rosnących i wykazujących podziały komórkowe przez całe życie. Człowiek przestaje rosnąć, lecz ryba na przykład, rośnie i rośnie – aż do śmierci. W tym samym czasie także się starzeje.

Przeszczepianie przechowywanych tkanek ludzkich nie ma wpływu na proces starzenia się. Niektórzy spośród nas nie starzeją się równo, pewne części wymagałyby przedwczesnej wymiany, ale starzenie się związane jest ze zwiększeniem zarówno ilości, jak i różnorodności wad. Ciało człowieka jest bardziej

Leave a Reply