Przegrzanie

Przegrzanie. Następstwa zbyt wielkiej ilości ciepła są bardziej skomplikowane: z jednej strony ze względu na większą wrażliwość ciała na za wysoką niż na zbyt niską temperaturę, a z drugiej na istnienie wielu typów reakcji organizmu na przegrzanie. Są one wyliczone w książce Exploration Medicine (Medycyna Doświadczalna), w rozdziale opracowanym C. S. Leitheada i w skrócie przedstawiają się jak niżej.

– 1. Omdlenie cieplne – przeważnie ograniczone do zawrotów głowy i osłabienia, niekiedy dochodzi tylko do omdlenia. Pomaga wypoczynek (nie alkohol).

– 2. Obrzęk cieplny – dotyczy kończyn, u marynarzy „kostki pokładowe”. Bez znaczenia.

– 3. Wyczerpanie z powodu utraty wody. Brak równowagi pomiędzy poceniem się a ilością wypijanej wody, stąd pragnienie, zmęczenie, zawroty głowy, gorączka, majaczenia. Gdy niedobór wody osiąga 20% całkowitej ilości wody ciała (co równa się przeciętnie 12 litrom), następuje zwykle śmierć.

– 4. Wyczerpanie z powodu utraty soli. Utrata soli przy poceniu się nie jest wyrównywana przyjmowaniem soli, dlatego zmęczenie, zawroty głowy, nudności, wymioty i kurcze występują zwykle tylko u nie zaaklimatyzowanych rzadko kończy się śmiercią. Przeciętna ilość soli przyjmowanej codziennie z pokarmem wynosi 10 g, a w pocie może być po- czątkowo 4 g na litr. Pocenie się może dochodzić do 1 1/godz., a więc łatwo może powstać niedobór, jednak ciało aklimatyzuje się po kilku dniach, w moczu i pocie pojawia się mniej soli i wkrótce możliwy jest powrót do diety o normalnej zawartości soli.

– 5. Kurcz cieplny. Nie trzeba koniecznie jechać do tropiku, aby go doświadczyć, wiedzą o tym tragarze, górnicy, pożarnicy i sportowcy. Skurcz mięśniowy jest zaburzeniem niezwykle bolesnym, ale nigdy nie prowadzi do zgonu. Jest następstwem powstałego nagle niedoboru soli.

– 6. Potówka czerwona – drażniąca, przykra i częsta wysypka na skórze wilgotnej od potu. Nie stanowi niebezpieczeństwa, ale może ulec zakażeniu.

– 7. Przegrzanie bezpotowe. W narażonych okolicach skóry nie ma pocenia się, a powstają pęcherze. Sprawa mało znana i rzadka.

– 8. Udar cieplny. Regulacja cieplna może ulec nagłemu zaburzeniu, ustaje pocenie się, temperatura wzrasta (ponad 40,5°C) i następuje zamroczenie, drgawki i śpiączka. Występuje rzadko, ale jest bardzo niebezpieczny. (Zalecany przez Exploration Medicine – sposób leczenia jest zaskakującą lekturą: „Po rozebraniu pacjenta najlepiej umieścić go w strumieniu zimnego, suchego powietrza i skraplać wodą o temperaturze 10°C… Drgawki czy dygotanie nie powinny powstrzymywać od sto-sowania leczenia… Oziębianie należy zakończyć, gdy temperatura spadnie do 39°C… szanse przeżycia są rzadko większe niż 65%”).

Leave a Reply