Podział na typy somatyczne

Podział na typy somatyczne jest systemem ustalenia typów budowy ciała, w którym bierze się pod uwagę tylko kształt, a nie wielkość ciała. Jest on oparty na pracy Williama Sheldona z r. 1940. Autor ten zajmował się segregacją fotografii 4 000 studentów amerykańskich i w końcu opublikował twierdzenie, że istnieją 3 krańcowe typy kształtów ciała. Typy te zostały dość dziwacznie nazwane: endomorficzny, mezomorficzny i ektomor- ficzny. Endomorficzny, zasadniczo zaokrąglony, z zaokrągloną głową, okrągłym brzuchem i dużą ilością tkanki tłuszczowej jednak człowiek tego typu niekoniecznie musi być otyły. Szczuple- jąc w okresie niedożywienia nie upodabnia się do jednego z pozostałych typów, staje się tylko wyniszczonym endomorfem. Drugi, mezomorf, jest modelem dla rzeźbiarza. Ma dużą głowę, szerokie barki, wąskie biodra, mało tłuszczu, dużo mięśni i kości. Kiedy tyje, nie staje się endomorfem jest wtedy otyłym mezo- morfem, ponieważ charakterystyczne dla typu kształty pozostają dosyć wyraźne. Ektomorf jest szczupły, o wystających kościach i zaznaczonych kątach, smukłych nogach i rękach, wąskich barkach, jeszcze węższych biodrach i niedużej ilości mięśni i tłuszczu. Ma dużą powierzchnię skóry w porównaniu z małą masą. Nawet kiedy utyje pozostaje ektomorfem.

Według Sheldona, każdy z nas ma w sobie trochę z tych trzech typów. Nawet krańcowe 3 przypadki, tj. grubas, Herkules i chudzielec, każdy z nich ma drobne cechy, charakterystyczne dla pozostałych. Sheldon ocenił ilość cech charakterystycznych, widocznych na każdym z 4 000 zdjęć według skali od 1 do 7 dla każdego typu.

Leave a Reply