Podczas słuchania

Ucho środkowe jest interesujące ze względu na prostą metodę wzmacniania, a także ze względu na ciekawe pochodzenie. Ewolucyjny proces korzystania z odziedziczonych elementów i przekształcania ich odpowiednio do nowych potrzeb jest ciągły. Płetwy stabilizując się stały się nogami, a później dwie z tych nóg stały się rękami. Podobnie pęcherze powietrzne ryb, służące do zapobiegania opadaniu w wodzie, zamieniło się u zwierząt lądowych w płuca, czyli w urządzenie oddechowe. W taki sam sposób łuki skrzelowe ryb (używane do oddychania) stały się ele-mentami stawów szczękowych u gadów (służące podczas jedzenia), a następnie przekształciły się w kostki słuchowe ucha środkowego (używane do słuchania).

Podczas słuchania fale głosowe, w nieznacznym stopniu skupione przez małżowinę uszną, wchodzą do ucha i wywołują drganie błony bębenkowej. (Jeśli komuś drobny, ledwo widoczny owad przedostanie się pechowo przez barierę ochronną wosku i włosów do ucha, to będzie on zdumiony ogłuszającym hałasem wywołanym przez najlżejsze poruszenie tego owada po błonie bębenkowej. Hałas ten jest dosyć podobny do odgłosów kroków słonia po blasze falistej i daje wyobrażenie o delikatności narządu). Drgania błony przenoszą się bezpośrednio na trzy kostki leżące jedna za drugą, nazywające się młoteczek, kowadełko i strzemiączko ze względu na niezbyt wyraźne podobieństwo (zwłaszcza dwu pierwszych) do odpowiednich przedmiotów. Stanowią one główną zawartość wypełnionej powietrzem jamy ucha środkowego, posiadającej wymiary ok. 8 mm szerokości i ok. 4 mm głębokości.

Ta kieszeń powietrza może być przyczyną kłopotów podczas lotu samolotem, gdyż ciśnienie w niej musi być stale równe ciśnieniu powietrza otaczającego. Wyrównanie ciśnienia odbywa się normalnie bez trudu przez trąbkę Eustachiusza, długości ok. 4 cm, łączącą jamę bębenkową z górną częścią gardzieli ku tyłowi od jamy nosowej lecz kiedy jama nosowa wypełniona jest wydzieliną wskutek silnego kataru lub gdy samolot zmienia zbyt szybko wysokość, aby można było wyrównać ciśnienie w uchu, wtedy przy zmianie ciśnień powstają dziwne piski lub też przejściowa głuchota. Te trzy kosteczki w jamie ucha środkowego przez wzajemne potrącanie się przekazują drgania błony bębenkowej na błonę o znacznie mniejszych wymiarach, zamykającą dokładnie wypełnioną płynem przestrzeń ucha wewnętrznego. W uchu wewnętrznym znajduje się narząd Cortiego zamieniający drgania na bodźce nerwowe, które mózg interpretuje w postaci dźwięków.

Leave a Reply