Oznaki śmierci

Oznaki śmierci. Skóra staje się blada i traci elastyczność. Występują zmiany w oku, jak na przykład brak krążenia krwi w naczyniach siatkówki. (Niektórzy eksperci oftalmiczni utrzymują, że potrafią zauważyć, jak krwinki czerwone zwalniają ruch i zatrzymują się). Mięśnie tracą napięcie, a obciążone części ciała zostają spłaszczone na stałe. Zatrzymuje się oddychanie, niekiedy może jeszcze rozpocząć się na nowo po dłuższej przerwie, powodując zamieszanie wśród otoczenia. Tętno powinno być niewyczuwalne w ciągu przynajmniej 5 minut, choć znane są przypadki powrotu do życia po dłuższych okresach bez tętna. (Bohaterowie filmów którzy przybiegają z szaleńczo bijącym własnym tętnem i wsunąwszy na sekundę lub dwie własną rękę pod płaszcz domniemanej ofiary ogłaszają z powagą jej śmierć, odznaczają się niezwykłą szybkością i dokładnością wnioskowania).

Późniejsze zmiany są bardziej wyraźne. Ciało ochładza się z dosyć stałą prędkością, około 1,5°C na godzinę w ciągu pierwszych 6 godzin – jeśli jest przykryte i znajduje się w umiarkowanej temperaturze po następnych 6 godzinach spadek temperatury jest wolniejszy, mniej niż l°C/godz. Po 12 godzinach ciało wydaje się zimne, a po następnych 12 może osiągnąć temperaturę otoczenia. Ciało obnażone ochładza się o połowę prędzej niż odziane, a ciało zanurzone w wodzie dwukrotnie prędzej. Ze względu na brak ukrwienia okolice, na których ciało spoczywa, będą blade, podczas gdy strefy otaczające, do których krew spłynęła, nabiorą sinego zabarwienia.

Rigor moitis (stężenie pośmiertne) polega na zesztywnieniu włókien mięsnych. Czas jego wystąpienia jest bardzo zmienny, pierwsze objawy można zauważyć na twarzy w około 4 do 7 godzin po zgonie, a w kilka godzin później obejmuje całe ciało. Ustępuje stopniowo po kilkunastu godzinach i ciało znów wiot- czeje, a cały ten cykl trwa mniej więcej 36 godzin, wszystkie te dane są raczej orientacyjne, na przykład tak zwany skurcz zwłok również pewna forma stężenia może wystąpić w chwili śmierci.

Leave a Reply