Jakkolwiek istnienie podstawowych zapachów

Nauka nie pozwalająca się zgrabnie sklasyfikować sprawia zawsze zakłopotanie, co skłania wielu do prób własnej systematyzacji. Nikt nie potrafi oznaczyć kilku zasadniczych zapachów na podobieństwo trzech barw głównych H. Zwaardema- ker sporządził listę zapachów nie wpływających na siebie w sposób wprowadzający zamieszanie. Według niego istnieje 9 różniących się od siebie grup, stąd jego teoria istnienia 9 typów receptorów. Nikt tego spisu nie uważa za coś więcej niż inteligentną pxóbę rozwiązania problemu, niemniej ciągle się ją cytuje, chociaż została po raz pierwszy opublikowana jeszcze w XIX wieku. Oto owe 9 grup zapachów:

Jakkolwiek istnienie podstawowych zapachów jeszcze ciągle nie jest pewne i nie można ustalić ostatecznej klasyfikacji, to jednak przyjmuje się obecność więcej niż dziewięciu rodzajów receptorów organu węchu: człowiek ma ich przypuszczalnie co najmniej 14 rodzajów, a pies około 30. Podstawą tych przypuszczeń jest przekonanie, że węch działa, podobnie jak maszyna cyfrowa na zasadzie „tak-nie”: określony zapach wywołuje powstanie bodźca w danym receptorze lub go nie wywołuje. W obecności jakiegoś zapachu grupa składająca się np. z pięciu receptorów odpowie tak-tak-nie-tak-nie i taka wiązka bodźców zostaje następnie przesłana do mózgu, inny zapach spowoduje przesłanie do mózgu innej informacji, na przykład nie-nie-nie-nie- -tak. Człowiek potrafi wyczuwać tysiące zapachów, przy wprawie więcej niż 10 000, a ponieważ każde włókno nerwowe może przewodzić tylko ograniczoną ilość impulsów na sekundę, to uwzględniając odróżnienie zapachu w czasie krótszym od sekundy problem określenia rzeczywistej ilości typów zakończeń odbiorczych w ludzkim nosie przedstawia duże trudności. Być może jest ich 14, prawdopodobnie więcej – obecnie nikt tego nie wie. Nie wiadomo również, dlaczego niektóre substancje posiadają zapach, a inne nie. Pachnie tak wiele przedmiotów, dlaczego nie reszta?

Leave a Reply