Głuchota

– 1 zamiast niej używa się decybeli •- decybel odpowiada V10 bela. Tak więc głośność szeptu wynosi 30 decybeli, rozmowy 60.

Głuchota. Głuchota może być dwojakiego rodzaju: po pierwsze jako następstwo uszkodzenia aparatu przewodzącego (jak na przykład przebicie błony bębenkowej) i po drugie jako następstwo uszkodzenia urządzenia odbiorczego, czyli ślimaka lub jego. nerwu. W pierwszym przypadku zwiększenie głośności dźwięków poprawia ich słyszalność, lecz w przypadku głuchoty z drugiego powodu może tylko w pewnym stopniu dawać poprawę i zwiększenie głośności po przekroczeniu pewnego punktu doprowadza do jeszcze większego zamętu, zwłaszcza jeśli chodzi o mowę. Na korzystny wpływ zwiększenia głośności w przypadku wady przewodnictwa zwrócił pierwszy uwagę szesnastowieczny lekarz Thomas Willis. Opisał on przypadek głuchej kobiety, która mogła słyszeć mowę tylko wtedy, gdy równocześnie bito w bęben „i dlatego jej mąż specjalnie przyjął dobosza jako służącego, żeby móc w ten sposób rozmawiać ze swą żoną”.

Pierwszymi aparatami słuchowymi były trąbki uszne, dające zysk około 20 decybeli, w obecnym stuleciu ukazały się elektryczne aparaty pomocnicze, radykalnie ulepszone najpierw przez lampę katodową, a później przez tranzystor. Wszystkie te urządzenia nie osiągają zdolności wybiórczej ucha ludzkiego, mającego skłonność słyszenia tego, co chce słyszeć: bez takiej selekcji otoczenie staje się niewiarygodnie hałaśliwe i chrypiące.

One Response to “Głuchota”

Leave a Reply