Długość strun głosowych

Głośność zależna jest od energii, z jaką wibrują struny głosowe, a to znowu zależy od ciśnienia wywieranego przez przeciskające się pomiędzy nimi powietrze. Głośny śpiew wymaga przepuszczenia pomiędzy strunami głosowymi do 200 ml powietrza na sekundę, jednak wyćwiczony śpiewak potrafi oszczędniej go-spodarować swymi rezerwami i osiągać tę samą głośność z V5 wspomnianej ilości powietrza. Moc mowy można mierzyć w watach, podobnie jak każde inne źródło mocy. Szept równa się 0,001 mikrowatów, cicha mowa 0,1 mikrowata, bardzo głośna mowa 100 mikrowatów wszystkie samogłoski wypromieniowują więcej mocy niż spółgłoski, toteż głośne krzyki o pomoc opierają się na samogłoskach. (Angielskie wołanie „help” nie jest równie dobrze słyszalne jak włoskie „aiuto”).

Długość strun głosowych i odstęp pomiędzy nimi wyznaczają wysokość głosu. Można ją zmieniać w pewnym zakresie, wytreno- wani śpiewacy bez trudności przeskakują z jednej oktawy w drugą. Bardziej istotna jest zmiana wysokości głosu w czasie rozwoju: struny głosowe zarówno u chłopców, jak i u dziewcząt w chwili urodzenia mają ok. 6 mm długości i początkowo powiększają się proporcjonalnie do wzrostu ciała. W wieku 2 lat mają 8 mm, w 6 roku życia 10 mm, w 10 – 12 mm i w tym okresie struny głosowe u chłopców stają się wyraźnie większe, choć dziewczęta w tym samym wieku mogą być wyższe od chłopców. W 14 roku życia struny głosowe u dziewcząt mają 12 mm, u chłopców 13 mm, w 20 roku życia odpowiednio 16 i 24 mm, w 30 roku życia u mężczyzny 30 mm (pięciokrotne powiększenie od chwili urodzenia), u kobiety 20 mm (powiększenie trzykrotne). Zmiana wysokości głosu nie jest związana wyłącznie z okresem dojrzewania, jest to proces powolny, obejmujący 3 dekady życia, w dodatku pod koniec życia struny ulegają skróceniu i głos staje się wyższy. Niekiedy, jak to się zdarza u osobników eunuchoidal- nych, nie dochodzi do zmiany głosu w okresie dojrzewania, ale zazwyczaj odpowiednie leczenie potrafi przywrócić normalne męskie brzmienie. U prawdziwych eunuchów wykastrowanych przed okresem pokwitania nie dochodzi do mutacji głosu.

Barwa albo tembr głosu zależy od kształtu i wielkości różnych przestrzeni rezonujących, jak klatka piersiowa, krtań i jama ustna z zatokami bocznymi. Różnice pomiędzy samogłoskami są skutkiem zmian w obrębie tych jam, prawie bez pomocy artykulacji. Szept powstaje wyłącznie drogą odpowiedniej artykulacji i przystosowania jam w obrębie górnych dróg oddechowych – struny głosowe nie zostają wprawione w drgania, dlatego też ze względu na trudność zorientowania się co do częstoliwości podstawowej i długości strun na podstawie szeptu niełatwo określić płeć.

Leave a Reply